Anoop Virk (Pro.) ਅਨੂਪ ਵਿਰਕ (ਪ੍ਰੋਃ)
ਅਨੂਪ ਵਿਰਕ ਪੰਜਾਬ ਦੀ ਸਰਬ ਸਾਂਝੀ ਵਿਰਾਸਤ ਦਾ ਸੁਰੀਲਾ ਪੇਸ਼ਕਾਰ ਹੈ। ਉਸ ਨੇ ਆਪਣੀ ਕਾਵਿ ਯਾਤਰਾ
ਪੰਜਾਬੀ ਯੂਨੀਵਰਸਿਟੀ ਪਟਿਆਲਾ ਚ ਪੜ੍ਹਦਿਆਂ ਸ਼ੁਰੂ ਕੀਤੀ ਜਿੱਥੇ ਉਸ ਨੂੰ ਕੁਲਵੰਤ ਗਰੇਵਾਲ, ਸੁਤਿੰਦਰ ਸਿੰਘ ਨੂਰ,
ਤ੍ਰੈਲੋਚਨ,ਰਵਿੰਦਰ ਭੱਠਲ ਤੇ ਸੁਰਜੀਤ ਪਾਤਰ ਦੀ ਸੰਗਤ ਮਿਲੀ।
ਅਨੂਪ ਵਿਰਕ ਦਾ ਜਨਮ 21 ਮਾਰਚ 1946 ਨੂੰ ਪਿੰਡ ਨੱਡਾ (ਜ਼ਿਲ੍ਹਾ ਗੁਜਰਾਂਵਾਲਾ ) ਵਿੱਚ ਹੋਇਆ ਜੋ ਦੋਧੇ ਦੰਦਾਂ ਦੀ ਉਮਰੇ
ਪਾਕਿਸਤਾਨ ਵਿੱਚ ਰਹਿ ਗਿਆ।
15 ਅਕਤੂਬਰ 2023 ਨੂੰ ਅਮਰੀਕਾ ਦੇ ਮੋਡੈਸਟੋ(ਕੈਲੇਫੋਰਨੀਆ) ਸੂਬੇ ਵਿੱਚ ਸਦੀਵੀ ਵਿਛੋੜਾ ਦੇਣ ਵਾਲੇ ਵਿਰਕ ਨੇ ਕਿਰਤੀ
ਕਾਲਿਜ ਨਿਆਲ ਪਾਤੜਾਂ (ਪਟਿਆਲਾ) ਸਰਕਾਰੀ ਰਣਬੀਰ ਕਾਲਜ, ਸੰਗਰੂਰ, ਰਿਪੁਦਮਨ ਕਾਲਜ, ਨਾਭਾ ਅਤੇ ਮਹਿੰਦਰਾ
ਕਾਲਜ ਪਟਿਆਲਾ ਵਿੱਚ ਵੀ ਪੜ੍ਹਾਇਆ।
ਪਹਿਲੀ ਕਾਵਿ ਪੁਸਤਕ 'ਅਨੁਭਵ ਦੇ ਅੱਥਰੂ' 1971 ਵਿੱਚ, 'ਪੌਣਾਂ ਦਾ ਸਿਰਨਾਵਾਂ' 1981 ਵਿੱਚ, 'ਪਿੱਪਲ ਦਿਆ ਪੱਤਿਆ ਵੇ' 1991,
'ਦਿਲ ਅੰਦਰ ਦਰਿਆਉ' 1993, ਮਾਟੀ ਰੁਦਨ ਕਰੇਂਦੀ ਯਾਰ 1993, ਦੁੱਖ ਦੱਸਣ ਦਰਿਆ 1998 ਤੇ ਜੂਨ 2014 ਵਿੱਚ ਚੋਣਵੀਂ ਕਾਵਿ ਪੁਸਤਕ 'ਹਾਜ਼ਰ ਹਰਫ਼ ਹਮੇਸ਼' ਛਪੀ।
ਅਨੂਪ ਵਿਰਕ ਦੀ ਵਾਰਤਕ ਪੁਸਤਕ ਰੂਹਾਂ ਦੇ ਰੂਬਰੂ ਕਮਾਲ ਦੀ ਰਚਨਾ ਹੈ।
ਭਾਸ਼ਾ ਵਿਭਾਗ ਪੰਜਾਬ,ਪਟਿਆਲਾ ਵੱਲੋਂ 'ਸ੍ਰੋਮਣੀ ਪੰਜਾਬੀ ਕਵੀ ਪੁਰਸਕਾਰ ਉਸਨੂੰ 2001 ਵਿੱਚ ਮਿਲਿਆ ਸੀ। ਪ੍ਰੋਃ ਅਨੂਪ ਵਿਰਕ ਦੋ ਵਾਰ ਕੇਂਦਰੀ ਪੰਜਾਬੀ ਲੇਖਕ ਸਭਾ ਦੇ ਪ੍ਰਧਾਨ ਵੀ ਰਹੇ।-ਗੁਰਭਜਨ ਗਿੱਲ ।
ਹਾਜ਼ਰ ਹਰਫ਼ ਹਮੇਸ਼ : ਅਨੂਪ ਵਿਰਕ
Hazar Harf Hamesh : Anoop Virk
- ਦਿਵਸ ਰਾਤ ਨਿਰੰਤਰ ਤੁਰਦੇ
- ਸ਼ਾਇਰ ਏਸ ਜਹਾਨ ਵਿੱਚ ਬਹੁਤ ਹੋਏ
- ਅਰਾਧਨਾ
- ਤੇਰੀ ਜੇ ਨਿਗਾਹ ਹੋਵੇ
- ਗੀਤ ਪਿਤਾ ਗੀਤ ਮੇਰੀ ਮਾਤਾ
- ਤੂੰ ਹੀ ਸੂਰਜ ਤੂੰ ਹੀ ਚੰਦਾ
- ਮੇਰਾ ਐਸਾ ਗੀਤ ਗੁਆਚ ਗਿਆ
- ਜੋ ਦਰਦ ਪਛਾਣੇ ਰਾਤਾਂ ਦਾ
- ਸੁਖ਼ਨ ਸੁਗੰਧੀ
- ਮੈਨੂੰ ਗੀਤ ਲਿਖਣ ਲਈ
- ਪੌਣਾਂ ਦੀ ਝਾਂਜਰ
- ਪਾਣੀ ਸਦਾ ਵਗਦਾ ਰਹੇ
- ਚੰਨ ਇਕ ਰੋਜ਼ ਚੜ੍ਹੇ
- ਮਿੱਟੀ ਨੂੰ ਸਲਾਮ
- ਨਦੀਓਂ ਪਾਰ
- ਮੈਨੂੰ ਬੇਦਾਵੇ ਤੋਂ ਮੁਕਤ ਕਰੇ
- ਭੁੱਲਣਾ ਮੈਂ ਚਾਹਿਆ
- ਸੱਜਣ ਅਸੀਂ ਇੰਝ ਮਿਲੀਏ
- ਮੈਂ ਕੋਲੋਂ ਪਾਰ ਲੰਘਣਾ
- ਮੰਨਿਆ ਤੂੰ ਮੇਰਾ ਰੱਬ ਵੇ
- ਅਸੀਂ ਰਾਵੀ ਦੇ ਵਿਚਕਾਰ ਗਏ
- ਮਾਂ ਕੋਲੋਂ ਧੀ ਪੁੱਛਦੀ
- ਕਾਜ ਤੂੰ ਰਚਾਈਂ ਬਾਬਲਾ
- ਮਹਿਕ ਬੜਾ ਰੋਈ
- ਮਾਵਾਂ ਠੰਢੀਆਂ ਛਾਵਾਂ
- ਉੱਚੀਆਂ ਲੰਮੀਆਂ ਟਾਹਲੀਆਂ
- ਗੀਤ ਵਿਚਾਰਾ ਕੀ ਕਰੇ
- ਆਵੇ ਵੇ ਕੋਈ ਆਵੇ
- ਏਸ ਬੋਲ ਨੂੰ ਅਜੇ ਨਾ ਬੋਲੀਂ
- ਪਿੱਪਲ ਦਿਆ ਪੱਤਿਆ ਵੇ
- ਸੂਹੇ ਵੇ ਚੀਰੇ ਵਾਲਿਆ
- ਨਾ ਰੋ ਮਿੱਟੀ ਦਿਆ ਬਾਵਿਆ
- ਕੋਠੇ ਤੋਂ ਉਡ ਕਾਵਾਂ
- ਸਾਡਾ ਚਿੜੀਆਂ ਦਾ ਚੰਬਾ ਵੇ
- ਜਾਹ ! ਉਡ ਜਾ ਚਿੜੀਏ ਨੀ
- ਖ਼ਤ
- ਪਾਣੀ
- ਰੋਂਦੀਆਂ ਫਿਰਨ ਹਵਾਵਾਂ
- ਵੇ ਅੜਿਆ ਸਾਨੂੰ ਮਿਲਿਆ ਨਾ ਕਰ
- ਵਗਦੀ ਏ ਰਾਵੀ
- ਮੈਂ ਜਦ ਵੀ ਭਾਲਣ ਗੀਤ ਗਿਆ
- ਪਾਣੀ ਦਾ ਪਿਆਰ
- ਸਾਡਾ ਟੁੱਟਿਆ ਵਸਾਹ
- ਮੇਰਾ ਰੁੱਸਿਆ ਐਸਾ ਗੀਤ
- ਸ਼ਬਦਾਂ ਦੀ ਸੁੱਚ
- ਚੰਨਾ ਸਾਨੂੰ ਮਨਸ ਦੇਈਂ
- ਕੋਈ ਨੀਂਦਰ ਬਣਕੇ ਆਏ
- ਸਮੇਂ ਵਾਂਗੂ ਬੀਤ ਜਾਵਣਾ
- ਪਰਵਾਸੀ ਪੰਛੀ
- ਦੁੱਖਾਂ ਵਾਲੀ ਗਾਥਾ
- ਜਰਾ ਸੁਣੀ ਵੇ ਤੂੰ ਜੋਗੀ
- ਇਕ ਹਰਫ਼ ਸੱਜਣ ਸਾਡੇ ਨਾਂ ਕਰਦੇ
- ਮੇਰਾ ਰੂਪ ਇਹੋ ਪਰਵਾਨ ਕਰੋ
- ਸਾਡੇ ਦੁੱਖਾਂ ਵਾਲੀ ਸੁਣ ਲੈ ਕਹਾਣੀ
- ਤੇਰੇ ਹਿਜਰਾਂ ਦਾ ਦਰਦ ਪੁਰਾਣਾ
- ਗੀਤੋ ਵੇ ਅਰਦਾਸ ਕਰੋ
- ਕੱਚੇ ਘੜਿਆਂ ਜਿਹੇ ਯਾਰ
- ਧੀਆਂ ਦਾ ਕਾਹਦਾ ਜੀਣਾ
- ਰੋਂਦੀ ਰੂਹ ਹਾਣੀਆ
- ਮੇਰੀਏ ਉਦਾਸ ਹੋਣੀਏਂ
- ਰੋਕੇ ਵੇ ਕੋਈ ਰੋਕੇ
- ਮਾਏ ਨੀ ਸੁਣ ਮੇਰੀਏ ਮਾਏ
- ਰੂਹ ਦੀਆਂ ਪੀੜਾਂ
- ਨਹੀਂਉ ਲੱਗਦਾ ਮੇਰਾ ਜੀ