سچل سرمست — Sachal Sarmast

سچل سرمست (1739–1829) دا جنم سندھ وچ رانیپر دے نیڑے دراز وچ ہویا۔ اوہناں دا اصلی ناں عبدل وہاب فاروقی سی۔ سچل اتے سچُ اوہناں دے اپ-ناں سن۔ اوہ کیونکہ روحانی رنگ وچ رنگے رہندے سن، اس لئی اوہناں دے مرید اوہناں نوں سرمست کہندے سن۔ اوہناں نوں ستّ بولیاں، عربی، سندھی، سرائکی، پنجابی، اردو، فارسی اتے بلوچی، وچ کاوَ رچنا کرکے شاعر-اے-ہفت-زباں وی کیہا جاندا ہے۔ اوہناں نے اپنی رچنا راہیں منکھتا لئی پیار دا سنیہا دور دور تک پچایا۔

Sachal Sarmast (1739–1829) was born in Daraza near Ranipur, Sindh. His real name was Abdul Wahab Farouqi and "Sachal" was his nickname. Sachu means truthful in Sindhi and Sarmast means mystic in Sindhi and Urdu. He is regarded as 'Shair-e-Haft Zaban' (Poet of Seven Languages) due to his poetical works in Arabic, Sindhi, Saraiki, Punjabi, Urdu, Persian and Balochi. He spread the message of love for humanity through poetry.