سنتوکھ سنگھ دھیر — Santokh Singh Dhir

سنتوکھ سنگھ دھیر (2 دسمبر، 1920ء - 8 فروری، 2010) دا جنم س: ایشر سنگھ دے گھر ماتا جمنا دیوی دی ککھوں پنڈ بسی پٹھاناں، ضلع پٹیالہ (موجودہ ضلع فتح گڑھ صاحب) وکھے ہویا۔ اتھے اس دے نانکے سن۔ اس دا اصل پنڈ ضلع لدھیانہ وچ کھنہ دے نیڑے پنڈ ڈڈہیڑی سی۔ گھروگی تے آرتھک حالت چنگی نہ ہون کرکے اوہ اچّ ودیا حاصل نہ کر سکیا۔ اوہنے گیانی (1945) اتے میٹرک (1952، صرف انگریزی) دی پریکھیا پاس کیتی۔ کجھ چر سکول ادھیاپک وجوں سیوا نبھائی، پر چھیتی ہی اوہ ساہت لیکھن ولّ رچت ہو گیا اتے نرول ساہتکار ساری عمر لنگھا دتی۔ اوہناں دی ساہت رچنا وچ کاوَ سنگریہہ: پہُ-پھٹالا، دھرتی منگدی مینہہ وے، پتّ جھڑے پرانے، برہڑے، اگّ دے پتے، کالی برچھی، سنجیونی، سنگھاولی، آؤন والا سورج، جدوں اسیں آوانگے، پیر، جھکھڑ جھلن، کودھرے دا مہانگیت؛ کہانی سنگریہہ: سٹیاں دی چھاں، سویر ہون تکّ، سانجھی کندھ، شراب دا گلاس، شیراں دی آواز (سکھ اتہاس دیاں کہانیاں)، اوشا بھین جی چپّ سن، پکھی، اک کتا تے میں، پکا راگ، کھبے پکھی؛ ناول: دو پھلّ، اوہ دن، یادگار، مینوں اک سفنہ آیا، ہندوستاں ہمارا، نواں جنم، نہیں جی، کھما آدی شامل ہن۔

Santokh Singh Dhir (December 2, 1920 – February 8, 2010) was a prominent Punjabi writer and poet. Born in Bassi Pathana, Punjab, his native village was Dhadheri near Khanna in Ludhiana district. Overcoming financial hardships, he dedicated his life entirely to literature as a poet, short story writer, and novelist. His notable poetry collections include 'Pahu-Phatala', 'Dharti Mangdi Meenh Ve', and 'Kudhray Da Mahan Geet'. He is also celebrated for his realistic short stories and novels that deeply reflect rural and middle-class social realities.