شہید سردار بھگت سنگھ — Shaheed Sardar Bhagat Singh

شہیدِ اعظم سردار بھگت سنگھ (1907-1931) برصغیر پاک و ہند دی جنگِ آزادی دے سب توں مایہ ناز، نڈر تے انقلابی رہتل دے علمبردار سن۔ اوہناں دا جنم 28 ستمبر 1907 نوں چک نمبر 105 گگا، تحصیل جڑانوالہ، ضلع لائل پور (ہن فیصل آباد، پاکستان) وچ اک دیش بھگت سکھ خاندان وچ ہویا۔ اوہناں دے پتا سردار किशन سنگھ اتے چاچا اجیت سنگھ تحریکِ آزادی دے سرگرم کارکن سن۔ بھگت سنگھ نے نکی عمِر ہی وچ برطانوی سامراج دے خلاف علمِ بغاوت بلند کر دتا سی۔ اوہ اک روشن خیال مفکر، فلسفی اتے قلمکار سن جنہوں نے جیل وچ رہتے ہوئے اہم انقلابی دستاویزات تے مضامین تحریر کیتے۔ 23 مارچ 1931 نوں لاہور جیل وچ سکھدیو تے راجগুরু دے نال اوہناں نوں پھانسی دے تختے اُتے لٹکایا گیا، مگر اوہناں دی سوچ تے قربانی ہمیشہ ہمیش لئی امر ہو گئی۔

Shaheed-e-Azam Sardar Bhagat Singh (1907–1931) was one of the most influential revolutionaries of the Indian independence movement. Born on September 28, 1907, in Banga, Jaranwala tehsil, Lyallpur district (now in Punjab, Pakistan), he came from a politically active nationalist family. Bhagat Singh combined Marxist ideology with revolutionary action, becoming a founding member of the Hindustan Socialist Republican Association (HSRA). Imprisoned for his role in the Lahore Conspiracy Case, he spent his final months reading extensively and penning insightful essays on socialism, atheism, and freedom. Executed on March 23, 1931, alongside Sukhdev and Rajguru at Lahore Jail, his martyrdom ignited a nationwide awakening and cemented his legacy as an immortal symbol of courage and resistance.