Irshad Sandhu
ਇਰਸ਼ਾਦ ਸੰਧੂ
ਇਰਸ਼ਾਦ ਸੰਧੂ ਪਾਕਿਸਤਾਨ ਦੇ ਪੰਜਾਬੀ ਸ਼ਾਇਰ ਹਨ। ਉਨ੍ਹਾਂ ਦੀਆਂ ਰਚਨਾਵਾਂ ਵਿੱਚ ਪੰਜਾਬੀਅਤ ਦਾ ਰੰਗ ਬਹੁਤ ਗੂੜ੍ਹਾ ਨਜ਼ਰ ਆਉਂਦਾ ਹੈ। ਉਨ੍ਹਾਂ ਨੂੰ ਕਈ ਇਨਾਮ ਸਨਮਾਨ ਵੀ ਮਿਲ ਚੁੱਕੇ ਹਨ। ਉਨ੍ਹਾਂ ਦੀਆਂ ਰਚਨਾਵਾਂ ਹਨ: ਅੰਬਰੋਂ ਅੱਗੇ ਹੱਥ, ਰਹਿਤਲ ਵਲੀਆਂ ਵਰਗੀ (ਗੁਰਮੁਖੀ ਅਤੇ ਸ਼ਾਹਮੁਖੀ) ਅਤੇ ਵਿਗੱਜ।
ਕੁਝ ਬੰਦਿਆਂ ਦੇ ਨਾਂ ਵੀ ਸੋਹਣੇ ਲੱਗਦੇ ਨੇ
- ਅੱਥਰੂ ਬਣ ਕੇ ਵੀ ਆਇਆਂ ਨੂੰ
- ਅੱਜ ਤੋਂ ਇੰਜ ਨਾ ਕਰਿਆ ਕਰੀਏ
- ਬਲ਼ਦੇ ਸੀਨੇ ਠਾਰ ਵੀ ਹੁੰਦੀਆਂ
- ਲੁੱਕ ਲੁੱਕ ਗੱਲਾਂ ਕਰਦੇ ਓ
- ਨਾ ਵੀ ਹੋਵਣ ਤਾਂ ਵੀ ਸੋਹਣੇ ਲੱਗਦੇ ਨੇ
- ਅੱਜ ਜ਼ੁਲਮਾਂ ਨੂੰ ਜਰ ਵੀ ਗਏ ਤੇ
- ਪਿਆਰ ਦਿਲਾਸਾ ਲੈ ਬਹਿੰਦਾ ਈ
- ਖੱਚ ਨੇ ਸੱਚ ਲੁਕਾ ਲੈਂਦੇ ਨੇ ਜਿਹੜੇ
- ਸੀਨੇ ਲਾ ਕੇ ਭੌਰੇ ਦਿਲ ਨੂੰ
- ਥਰ ਥਰ ਕੰਬਦੇ ਪਰ ਚਿੜੀਆਂ ਦੇ
- ਦੁੱਖ ਏ, ਦੁੱਖ ਨੂੰ ਜਰ ਜਾਣਾ ਏ ਲੋਕਾਂ
- ਜੇ ਤੱਕੇਂ ਤੇ ਛਾਂਵਾਂ ਵਿਚੋਂ
- ਲੰਮੇ ਲੰਮੇ ਵਾਲ਼ ਸਿਰਹਾਣੇ ਉੱਤੇ
- ਅੱਖਾਂ ਸਾਹਵੇਂ ਕਿੰਜ ਅੱਖਾਂ ਦੇ
- ਅੱਜ ਵੀ ਇੱਕ ਇੱਕ ਛੱਲ ਝਨਾਂ ਦੀ
- ਕਰਦੀ ਦਿਲ ਤੇ ਵਾਰ ਏ ਬੱਚੇ ਮੋਈ
- ਕੁਝ ਸਨ ਲਿਖੀਆਂ ਪੜ੍ਹੀਆਂ ਗੱਲਾਂ
- ਰੱਬਾ ਤੇਰੇ ਵੱਗ ਦੀਆਂ ਤਸਵੀਰਾਂ
- ਜਿੰਨੇ ਵੀ ਸਨ ਬਣ ਗਏ ਸੀ ਦਰਬਾਰੀ
- ਗੱਲ ਲੱਭਣ ਦੀ ਦੇਰ ਹੁੰਦੀ ਏ
- ਕੁਝ ਤੇ ਉਂਝ ਏ ’ਨ੍ਹੇਰਾ ’ਨ੍ਹੇਰਾ
- ਖ਼ੌਰੇ ਕਿਹੜੇ ਸੱਪ ਨੇ ਡੰਗੀਆਂ ਹੋਈਆਂ ਨੇ
- ਰਲ਼ ਕੇ ਚਾਨਣ ਵੰਡ ਵੰਡ ਨ੍ਹੇਰ
- ਮੁੱਲਾਂ ਜੀ ਇਹ ਹੂਰ ਫ਼ਰਿਸ਼ਤੇ
- ਜੇਕਰ ਟਿਕ ਕੇ ਸਾਲ ਬਗ਼ਾਵਤ ਕਰਦੇ
- ਇੱਕੋ ਰੁੱਖ 'ਤੇ ਪਲ਼ ਕੇ ਚਿੜੀਆਂ
- ਆਪਣੇ ਆਪਣੇ ਦੁੱਖ ਲੁਕਾ ਕੇ
- ਹੁਣ ਤੀਕਰ ਜੇ ਰਹਿੰਦਾ ਓਵੇਂ
- ਲੇਖ ਲਕੀਰਾਂ ਵਰਗਾ ਨਈਂ ਆਂ
- ਇੱਕ ਤਾਂ ਚੰਨ ਦੇ ਲਾਰੇ ਠੂੰਹਿਆਂ ਵਰਗੇ ਸੀ
- ਖ਼ੌਰੇ ਕੀ ਕੀ ਪੁੱਠੇ ਸਿੱਧੇ ਸਬਕ
- ਪੈਰ ਪੈਰ ਤੇ ਭਾਂਬੜ ਬਲ਼ ਪਏ
- ਲਿੱਬੜੇ ਤਿੱਬੜੇ ਮੈਲ਼ ਕੁਚੈਲ਼ੇ
- ਵੇਖ ਕੇ ਕੀਤੇ ਜਾਵਣ ਜੋ ਇਤਬਾਰ
- ਨਿਮਾਂ ਨਿਮਾਂ ਹੱਸਣਾ ਤੇ ਸ਼ਰਮਾ ਕੇ
- ਟੁਰ ਪਈ ਆਪ ਸਈਆਦਾਂ ਪਿੱਛੇ
- ਰੂਪ ਤੇ ਖਿੱਲਰੇ ਵਾਲ਼ ਈ ਸੋਹਣੇ
- ਆਪਣੇ ਆਪ ਗਵਾਹ ਹੁੰਦੇ ਨੇ
- ਕੀਤੇ ਕੌਲ਼ ਨਿਭਾ ਨੀ ਜਿੰਦੇ
- ਐਵੇਂ ਭੁੱਲ਼ ਏ ਕਦ ਪਨ੍ਹਾਵਾਂ ਦੇਂਦੇ
- ਅੱਖ ਤੇ ਤੀਰ ਦਾ ਨਾਂ ਕੀ ਰੱਖਾਂ
- ਸੋਚਾਂ ਫ਼ਿਕਰਾਂ ਲੋੜਾਂ ਥੋੜ੍ਹਾਂ ਹੱਥੋਂ
- ਜਿੱਥੇ ਜਿੱਥੇ ਲੱਗ ਸਕਦੇ ਸੀ ਲਾ ਦਿੱਤੇ
- ਰੱਖੇ ਰੱਬ ਉਚੇਰੀ ਬਾਬਾ
- ਨਿੱਕੇ ਨਿੱਕੇ ਹੱਥਾਂ ਦੇ ਜਦ
- ਦਾਣੇ ਬਦਲੇ ਛੱਜ ਨਈਂ ਬਦਲੇ
- ਵਾਰੋ ਵਾਰੀ ਸਾਡੇ ਗਲ਼ ਵਿਚ ਪਾ ਕੇ
- ਬੰਦਾ ਕਿੰਜ ਸੰਭਾਲੇ ਬੰਦੇ
- ਇਕ ਦੂਜੇ ਲਈ ਠੰਢੀਆਂ ਛਾਵਾਂ
- ਨਾ ਢਾਲ਼ੇ ਤੇ ਢਲ਼ਣੇ ਢੁਲ਼ਣੇ ਕੋਈ ਨਈਂ ਨੇ
- ਪਹਿਲਾਂ ਭੁੱਖ ਦੀ ਕੁੱਖ ਨਾ ਖੇਡਣ ਦਿੱਤਾ
- ਮੈਂ ਤੂੰ ਤੇ ਚੰਨ ਤਾਰੇ ਆਪੋ ਆਪ
- ਜਦ ਕਿਸੇ ਨੇ ਜਦ ਕਿਸੇ ਵੀ ਮਾਂ ਨੂੰ
- ਜਿਹੜੀ ਸੋਚ ਦੀ ਲੋੜ ਸੀ ਸਾਨੂੰ
- ਪੈਰਾਂ ਭਾਰ ਖਲੋਵੇਗਾ ਤੇ ਹੱਸੇਗਾ
- ਕਿਰਚੀ ਕਿਰਚੀ ਲੈ ਕੇ ਦਿਲ ਦੀ
- ਮੇਰੇ ਫੱਗਣ ਚੇਤਰ ਦੇ ਵਿਚ ਸਾੜ ਸੀ
- ਫੁੱਲ ਜਿਹਾ ਜਦ ਤਰਦਾ ਸੀ, ਤੂੰ ਸੱਚਾ ਸੈਂ
- ਬੇ-ਰੰਗੀਆਂ ਤਸਵੀਰਾਂ ਹੱਥੀਂ ਆ ਗਏ ਆਂ
- ਅੱਖਾਂ ਇੰਜ ਨਈਂ ਭਰੀਆਂ ਹੋਈਆਂ
- ਆਰ ਡਰਾਮੇ ਪਾਰ ਡਰਾਮੇ
- ਤੂੰ ਜੇ ਹਿੰਮਤ ਕਰਦੋਂ ਤੇ ਫਿਰ
- ਉੱਜੜੇ ਪੁੱਜੜੇ ਹੋਵਣ ਜੋ ਇਨਸਾਨ
- ਕਿੰਨੇ ਮਾਪੇ ਆਲ਼ ਦੁਆਲ਼ੇ ਮੂੰਹੋਂ ਆਖਣ
- ਤਲੀਆਂ 'ਤੇ ਆਸਮਾਨ ਧਰਨ ਨੂੰ ਕੀਹਦਾ
- ਹੋ ਗਈ ਕਿੰਨੀ ਦੇਰ ਭਰਾ ਜੀ
- ਦੁੱਖ ਹੁੰਦਾ ਏ ਫੁੱਲਾਂ 'ਤੇ ਮਰ ਜਾਂਦੇ ਨੇ
- ਹੰਸਾਂ ਉੱਤੇ ਕਾਵਾਂ ਦੀ ਸਰਦਾਰੀ ਨੂੰ
- ਦੋ ਨੈਣਾਂ ਦੀ ਜੰਗ ਸਹੇਲੀ ਤੈਨੂੰ ਵੀ
- ਅੱਜ ਵੀ ਮਾਰ ਕੇ ਧਾਹਵਾਂ ਏਧਰ ਵੀ
- ਵਰ੍ਹਿਆਂ ਤੋਂ ਇਹ ਗਿਣਵੇਂ ਚੁਣਵੇਂ
- ਕੁਝ ਕੁਝ ਤੇ ਸਰਕਾਰਾਂ ਚੰਨ ਚੜ੍ਹਾਏ ਨੇ
- ਖ਼ੁਸ਼ੀਆਂ ਹਾਸੇ ਛਾਵਾਂ ਕੁਝ ਵੀ
- ਏਨਾ ਤੇ ਮਜ਼ਦੂਰਾਂ ਦੇ ਲਈ
- ਝੁੱਗੀਆਂ ਦੇ ਦੁੱਖ ਸੁਣ ਕੇ ਹੱਸਣਾ
- ਸੂਰਜ ਵਰਗੇ ਮੁੱਖ ਦੇ ਸਾਹਵੇਂ ਸ਼ੀਸ਼ਾ ਧਰਕੇ
- ਖਿੜ ਖਿੜ ਹੱਸਦਾ ਸੋਹਣਾ ਫੁੱਲ ਗੁਲਾਬ
- ਇਕ ਦੂਜੇ ਦੀ ਰੱਤ ਵਗਾ ਕੇ
- ਹੱਕ ਦੇ ਦੀਵੇ ਬਾਲ਼ ਫ਼ਕੀਰਾ
- ਅੰਨ੍ਹੀ ਖਿੱਚ ਤੇ ਮੋਹ ਕਿਸੇ ਦੀ
- ਜੁਗਨੀ ਟੱਪੇ ਮਾਹੀਏ ਢੋਲੇ
- ਕਰਕੇ ਅੱਜ ਵੀ ਕਾਰੇ ਸ਼ਾਰੇ
- ਰਲ਼ਕੇ ਚਿੜੀਆਂ ਨਾਲ਼ ਕਬੂਤਰ
- ਸੋਚ ਸੋਚ ਕੇ ਨੰਗ ਸੋਚਾਂ ਨੂੰ
- ਚੰਗਾ ਏ ਜਾਂ ਮੰਦਾ ਏ
- ਜੋ ਆਈ ਤੇ ਆ ਸਕਦੇ ਨੇ
- ਹਾਸਾ ਵੀ ਇਜ਼ਹਾਰ ਜਿਹਾ ਈ ਹੁੰਦਾ ਏ
- ਥਾਂ ਥਾਂ ਫਿਰੀਆਂ ਕਾਰਾਂ ਐਵੇਂ ਭੌਂਕਦੀਆਂ
- ਹੋਰ ਦੇ ਹੋਰ ਫ਼ਸਾਨੇ ਘੜ ਕੇ
- ਜੱਫੀਆਂ ਪਾ ਪਾ ਹੱਸਦੇ ਫਿਰਦੇ
- ਜਿੱਥੇ ਠੱਲੇ ਉੱਥੇ ਠੱਲੇ ਰਹਿ ਗਏ
- ਕੀ ਤਿੱਤਰ ਕੀ ਮੋਰ ਨੇ ਸਾਰੇ
- ਸੱਚ ਮੁੱਚ ਸੱਚ ਦੀ ਰੀਤ ਈ ਕੋਈ ਨਈਂ
- ਚੰਨ ਜੇ ਮੁੱਖ ਲਕੋਇਆ ਏ
- ਟੁੰਡੀ ਮੁੰਡੀ ਲੂਲ੍ਹੀ ਲੰਗੜੀ
- ਟੁੱਟੇ ਭੱਜੇ ਦਿਨ ਤੇ ਅੱਜ ਤੱਕ
- ਛੱਡ ਨਾ ਜਗ ਤੋਂ ਡਰਦਾ ਪਾਣੀ
- ਇੱਥੇ ਰੋਜ਼ ਨਿਆਂ ਮਰ ਜਾਂਦੇ
- ਰਲ਼ ਕੇ ਦੋਵੇਂ ਅਗਲੇ ਪਿੱਛਲੇ
- ਰੁੱਖੇ ਤੇ ਕਸਲਾਂਦੇ ਵਿਹੜੇ
- ਮੁੱਖ ਜੋ ਮੁੱਖ ਤੋਂ ਮੁੱਖ ਨੂੰ ਮੋੜੀ ਫਿਰਦੇ ਨੇ
- ਇੱਕ ਦੂਜੇ ਤੇ ਗੱਜਦੇ ਪਏ ਨੇਂ ਜਿਹੜੇ
- ਉੱਜੜ ਗਏ ਆਂ ਪੱਕ ਕੇ ਭਲਿਆ
- ਜਿਸਰਾਂ ਦੀ ਦਰਗਾਵ੍ਹਾਂ ਨਾਲ਼ ਪ੍ਰੀਤ
- ਦੱਸੀਆਂ ਅੱਖ ਦੇ ਸਭ ਵਸਨੀਕਾਂ ਤੇਰੀਆਂ
- ਖਿੜ ਖਿੜ ਹੱਸਦੇ ਫ਼ਿਰਦੇ ਪਿੰਡਾਂ ਵੱਲੇ ਬੱਲੇ
- 'ਵਾ ਜਦ ਤੇਰੇ ਕੋਲੋਂ ਲੰਘ ਰਹੀ ਹੋਵੇਗੀ
- ਨਿਕਲੀ ਏ ਜਾਗੀਰ ਕਿਤਾਬਾਂ ਵਿਚੋਂ
- ਰੰਗਾਂ ’ਤੇ ਸ਼ੱਕ ਪੈਂਦਾ ਏ ਤਸਵੀਰਾਂ ਦਾ
- ਕਾਲ਼ੇ ਚਿੱਟੇ ਲਾਲ ਪਖੇਰੂ
- ਮੇਰੇ ਵਰਗਾ ਮੇਰਾ ਪਿੰਡ ਏ
- ਫੇਰ ਮੁਨਾਫ਼ਿਕ ਫੇਰ ਮੁਨਾਫ਼ਿਕ
- ਗੁੱਡੀਆਂ ਗੁੱਡੇ ਪਿਆਰ ਪਟੋਲੇ
- ਬਹਿ ਕੇ ਗ਼ੈਰਾਂ ਕੋਲ਼ ਸਿਆਣਪ
- ਹੋਇਆ ਮੰਦੜਾ ਹਾਲ ਸਹੇਲੀ
- ਕਈ ਚੰਬੇ ਕਈ ਡਾਰ ਹਵਾ ਦੇ ਬੁੱਲਿਆਂ ਨੂੰ
- ਮੈਂ ਲੋਕਾਂ ਨੂੰ ਲੱਖ ਵਾਰੀ ਸਮਝਾਇਆ ਏ
- ਸਾਡੀ ਇੱਕ ਇੱਕ ਰੀਝ ਤੇ
- ਅੱਲ੍ਹੜ 'ਵਾਵਾਂ ਗੀਤ ਗੁਲਾਬੀ
- ਕਰ ਜਾਵਣ ਜਦ ਸੱਭੇ ਹੱਦਾਂ ਪਾਰ
- ਬਾਂਹਵਾਂ ਦੇ ਵਿਚ ਪਾ ਕੇ ਬਾਂਹਵਾਂ
- ਜਿੱਥੇ ਅੱਖਾਂ ਬੰਦ ਨੇਂ ਉਨ੍ਹਾਂ ਥਾਂਵਾਂ ਦੇ ਦਰਵਾਜ਼ੇ
- ਜਿੱਥੇ ਬੈਠੇ ਓਥੇ ਹਉਕੇ ਭਰਦੇ ਰਹੇ
- ਇੱਕ ਇੱਕ ਅੱਥਰੂ ਉੱਤੇ ਇੱਕ ਇੱਕ ਯਾਰ ਨੇ
- ਜਿਸਲ਼ੇ ਸੂਰਜ ਰਾਤ ਦੀ ਬਾਂਹ ਫੜ੍ਹਦਾ ਏ
- ਬੇਕਦਰੀ ਦੇ ਟੁੱਕ ਟੁੱਕ ਖਾ ਗਏ
- ਜ਼ੁਲਫ਼ਾਂ ਛੰਡ ਕੇ ਸੁੱਟਣ ਦਾ
- ਹੱਸਦਾ ਵੱਸਦਾ ਕੱਚਾ ਵਿਹੜਾ
- ਥੋੜ੍ਹੀਆਂ ਵਧੇਰੀਆਂ ਨੇ ਸੱਭੇ ਹੇਰਾ ਫੇਰੀਆਂ ਨੇ
- ਕੱਲ੍ਹ ਨੂੰ ਕਿਧਰੇ ਦੋਹਾਂ ਪੜ੍ਹ ਪੁੜ੍ਹ ਜਾਣਾ ਏ
- ਅੱਜ ਫੇਰ ਦਿਲ ਕਮਲ਼ੇ ਨੂੰ ਖੋਹ ਜਿਹੀ
- ਕੀ ਪੁੱਛਨਾ ਏ ਕੀ ਹੁੰਦਾ ਸੀ ਯਾਰ
ਪੰਜਾਬੀ ਕਲਾਮ/ਕਵਿਤਾ
- ਅੱਖਾਂ ਸਾਹਵੇਂ ਕਿੰਝ ਅੱਖਾਂ ਦੇ ਸੁੱਖ ਨੇ ਇੱਟਾਂ ਢੋਈਆਂ (ਗ਼ਜ਼ਲ)
- ਅੱਜ ਵੀ ਇਕ ਇਕ ਛੱਲ ਝਨਾਂ ਦੀ
- ਅੱਜ ਵੀ ਮਾਰ ਕੇ ਢਾਵਾਂ ਇਧਰ ਵੀ ਤੇ ਉਧਰ ਵੀ
- ਐਨੇ ਕੁ ਰੰਗ ਲਾ ਨੀ ਮਾਏ ਧਰਤੀਏ (ਗ਼ਜ਼ਲ)
- ਇਕ ਦੂਜੇ ਦੀ ਰੱਤ ਵਗਾ ਕੇ ਕੁਝ ਨਈਂ ਮਿਲਣਾ ਸਾਨੂੰ (ਗ਼ਜ਼ਲ)
- ਇਕੇ ਰੁੱਖ ਤੇ ਪਲ਼ ਕੇ ਚਿੜੀਆਂ (ਗ਼ਜ਼ਲ)
- ਸਭ ਤੋਂ ਸੋਹਣਾ ਜੱਗ ਤੋਂ ਵੱਖਰਾ ਚੇਤ ਬਹਾਰਾਂ ਵਾਂਗੂੰ
- ਸੰਨ ਸੰਤਾਲ਼ੀ 47 ਦੀ ਇਕ ਰਾਤ
- ਸੋਚ ਰਿਹਾ ਵਾਂ ਸਾਰੀ ਉਮਰਾ ਪਿੰਡਾਂ ਦੇ ਪਿੰਡ ਖਾ ਕੇ
- ਹੁਣ ਤੀਕਰ ਜੇ ਰਹਿੰਦਾ ਓਵੇਂ
- ਹੋਰ ਦੇ ਹੋਰ ਫ਼ਸਾਨੇ ਘੜ ਕੇ ਰੋਜ਼ ਸੁਣਾਂਦੇ ਪਏ ਓ
- ਕਰਦੀ ਦਿਲ ਤੇ ਵਾਰ ਏ ਬੱਚੇ ਮੋਈ
- ਕਿਹੜੀ ਕਿਹੜੀ ਸ਼ੈਅ ਮੈਂ ਦੱਸਾਂ ਜੋ ਨਈਂ ਭੁੱਲਦੀ ਮੈਨੂੰ (ਗ਼ਜ਼ਲ)
- ਕਿੰਝ ਬਦਲੇ ਨੇ ਰਾਹ ਵੇ ਢੋਲਾ (ਗ਼ਜ਼ਲ)
- ਕੀ ਤਿੱਤਰ ਕੀ ਮੋਰ ਨੇਂ ਸਾਰੇ
- ਕੁਝ ਕੁਝ ਤੇ ਸਰਕਾਰਾਂ ਚੰਨ ਚੜ੍ਹਾਏ ਨੇ (ਗ਼ਜ਼ਲ)
- ਖੁਸ਼ੀਆਂ, ਹਾਸੇ, ਛਾਵਾਂ ਕੁਝ ਵੀ ਰਹਿੰਦਾ ਨਈਂ
- ਜਦ ਅਸਮਾਨ ਤੇ ਚੜ੍ਹੀਆਂ ਥੱਲੇ ਡਿਗਣਾ ਏ
- ਜਿਹੜੀ ਸੋਚ ਦੀ ਲੋੜ ਸੀ ਸਾਨੂੰ, ਉਹਦਾ ਕਾਲ ਏ ਚਾਚਾ (ਗ਼ਜ਼ਲ)
- ਥਾਂ ਥਾਂ ਰੱਬ ਦੀ ਰਹਿਮਤ ਵਸਦੀ (ਗ਼ਜ਼ਲ)
- ਥਾਂ ਥਾਂ ਫਿਰੀਆਂ ਕਾਰਾਂ ਐਵੇਂ ਭੌਂਕਦੀਆਂ
- ਦਾਣੇ ਬਦਲੇ ਛੱਜ ਨਈਂ ਬਦਲੇ
- ਨਾ ਵੀ ਹੋਵਣ ਤਾਂ ਵੀ ਸੋਹਣੇ ਲੱਗਦੇ ਨੇ
- ਪੂਰੀ ਹਿੰਮਤ ਕਰਕੇ ਹੁਣ ਤੂੰ ਜਾਗ ਪੰਜਾਬੀ ਪੁੱਤਰਾ
- ਭੁੱਲਾਂ ਤੇ ਮਰ ਜਾਵਾਂ
- ਮੈਂ ਤੂੰ ਤੇ ਚੰਨ ਤਾਰੇ ਆਪੋ ਆਪ (ਗ਼ਜ਼ਲ)
- ਰਲ਼ ਕੇ ਦੋਵੇਂ ਅਗਲੇ ਪਿਛਲੇ ਧੋਣੇ ਧੋ ਕੇ ਆਈਏ
- ਵੱਡੇ ਬੋਹੜ ਦੀ ਛਾਵੇਂ ਨਿੱਤ ਬਿਠਾ ਕੇ ਮਾਲ ਦੁਪਹਿਰੀਂ